Stopnie junior

2009-03-28

Stopnie szkoleniowe uczniowskie junior

 

1.     Stopnie szkoleniowe junior przyznawane są uczestnikom zajęć kyokushin karate do 16 roku życia.

2.     Do egzaminu na stopnie szkoleniowe junior dopuszczone mogą być osoby, które uczestniczyły systematycznie w zajęciach kyokushin min. 3 miesiące i spełniły wszystkie wymogi szkoleniowe i organizacyjne.

3.     System stopni i oznaczenia: stopnie zostały podzielone na dwie części z wyjątkiem pasów brązowych.
Belka czerwona oznacza stopień junior

o    biały pas - osoby, które nie zdały żadnego egzaminu w kyokushin karate i dopiero zaczynają systematyczne treningi

o    pomarańczowy pas: 10kyu i 9kyu w tym:

§  10kyu: 10/1 (jedna belka czerwona), 10/2 (dwie belki czerwone)

§  9kyu: 9/1 (jedna belka niebieska + jedna belka czerwona), 9/2 (jedna belka niebieska + dwie belki czerwone)

o    niebieski pas: 8kyu i 7kyu w tym:

§  8kyu: 8/1 (jedna belka czerwona), 8/2 (dwie belki czerwone)

§  7kyu: 7/1 (jedna belka żółta + jedna belka czerwona), 7/2 (jedna belka żółta + dwie belki czerwone)

o    żółty pas: 6kyu i 5kyu w tym:

§  6kyu: 6/1 (jedna belka czerwona), 6/2 (dwie belki czerwone)

§  5kyu: 5/1 (jedna belka zielona + jedna belka czerwona), 5/2 (jedna belka zielona + dwie belki czerwone)

o    zielony pas: 4kyu i 3kyu w tym:

§  4 kyu: 4/1 (jedna belka czerwona), 4/2 (dwie belki czerwone)

§  3kyu: 3/1 (jedna belka brązowa + jedna belka czerwona), 3/2 (jedna belka brązowa + dwie belki czerwone)

o    brązowy pas: 2kyu i 1kyu w tym:

§  2kyu (jedna belka czerwona)

§  1kyu (jedna belka czarna + jedna belka czerwona)

 

4.     Wymogi dodatkowe

o    W momencie ukończenia przez ćwiczącego 16 roku życia automatycznie przechodzi on na system stopni senior. Decyzję zmiany oznaczenia podejmuje prowadzący zajęcia instruktor odpowiedzialny za szkolenie w danym klubie.

o    Sprawdzianowi umiejętności wykonania układów kata obowiązkowo podlegają zdający egzamin na 8kyu do 1kyu.

o    Sprawdzianowi umiejętności walki obowiązkowo podlegają zdający na 6kyu do 1kyu. Walki mogą odbywać się jedynie w ograniczonym kontakcie z zabezpieczeniem w odpowiednie ochraniacze.

o    Decyzją instruktora prowadzącego treningi i egzaminatora ćwiczący może podczas egzaminu zdawać na dwa stopnie uczniowskie jednocześnie z wykluczeniem stopni 2kyu i 1kyu.

 

5.     Wymagania egzaminacyjne

 

POMARAŃCZOWY PAS 10/1 i 10/2 KYU
Technika:
    Kihon-geiko: (podstawy techniczne)

BIAŁY PAS 0 KYU - początkujący, rozpoczynający naukę karate. Biały pas poznaje elementy techniczne karate, sposób zachowania i zasady panujące w dojo, nazewnictwo stosowane podczas treningów, poszerza i rozwija swoje predyspozycje fizyczne i psychiczne.

 

1.     Pozycje (dachi): haisoku-dachi, musubi-dachi, heiko-dachi, shizen-dachi, zenkutsu-dachi

2.     Uderzenia: pchnięcia (uchi - tsuki): seiken-chudan-tsuki, seiken-jodan-tsuki, uraken-shomen-uchi

3.     Bloki (uke): seiken-jodan-uke

4.     Kopnięcia (keri): hiza-geri, kin-geri

5.     Techniki oddychania (kokyu-ho): sin-kokyu


Sprawność fizyczna:

6.     Gibkość: dosięgnąć głową do podłoża w szerokim rozkroku stojąc

7.     Siła: skłony brzucha leżąc x 10, wznosy tułowia leżąc x 10, przysiady z wyskokiem x 10, ugięcia ramion (pompki) na dłoniach x 10

 

POMARAŃCZOWY PAS Z NIEBIESKĄ BELKĄ 9/1 i 9/2 KYU

 Opanowanie techniki z zakresu 10 kyu oraz znajomość poniższych
Technika:
    Kihon-geiko: (podstawy techniczne)

8.     Pozycje: sanchin-dachi, uchihachiji-dachi, kiba-dachi,

9.     Uderzenia: seiken-ago-uchi, uraken-sayu-uchi, uraken-hizo-uchi

10.  Bloki: seiken-gedan-barai

11.  Kopnięcia: mae-geri, mae-kage,


    Ido-geiko: (poruszanie)

12.  W zenkutsu-dachi w przód (mae), w tył (sagari), obrót (mawate) z pojedyńczą techniką (tsuki, keri, uke)


Sprawność fizyczna:

13.  Gibkość: dosięgnąć głową do podłoża w szerokim rozkroku stojąc

14.  Siła: skłony brzucha leżąc x 15, wznosy tułowia leżąc x 15, przysiady z wyskokiem x 15, ugięcia ramion (pompki) na dłoniach x 15

15.  Gimnastyka: Przewrót w przód i w tył na materacu lub macie

 

PAS NIEBIESKI 8/1 i 8/2 KYU

 Opanowanie techniki z zakresu powyższych kyu oraz znajomość poniższych
Technika:
    Kihon-geiko: (podstawy techniczne)

16.  Pozycje: kumite-no-kame, kokutsu-dachi - poruszanie mae-ni, sagari, mawate

17.  Uderzenia: shuto-sakotsu-uchi, shuto-sakotsu-uchi-komi, uraken-shita-uchi

18.  Blok: seiken-soto-uke, seiken-uchi-uke

19.  Kopnięcia: mawashi-geri,

20.  Techniki oddychania: nogare-omotte, nogare-gyaku


    Ido-geiko: (poruszanie)

21.  Wykonanie kilku technik w poruszaniu w określonych pozycjach np.
- zenkutsu-dachi + nihon-tsuki
- zenkutsu-dachi + sanbon-tsuki
- zenkutsu-dachi + nihon uke(bloki)
- zenkutsu-dachi + nihon keri(kopnięcia)
- kokutsu-dachi + uchi-uke

22.  2. Poruszanie: w kumite-no-kamae (pozycja walki) z pojedynczą techniką: uderzenie lub kopnięcie


Kata: Taikyoku I, II

Samoobrona:

23.  Uwalnianie z chwytu za rękę

24.  Pady w przód, w tył, w bok


Sprawność fizyczna:

25.  Gibkość: dosięgnąć głową do stóp w siadzie motylkowym

26.  Skłony brzucha leżąc x 30, wznosy tułowia leżąc x 30, przysiady z wyskokiem x 30, ugięcia ramion (pompki) x 20

27.  Gimnastyka: stanie na rękach z asekuracją partnera

Kumite: zasady walki jak dla juniorów - Ju-kumite 3 x 30s.

 

PAS NIEBIESKI Z ŻÓŁTĄ BELKĄ 7/1 i 7/2 KYU

 Opanowanie techniki z zakresu powyższych kyu oraz znajomość poniższych
Technika:
    Kihon-geiko: (podstawy techniczne)

28.  Pozycje: nekoashi-dachi, tsuruashi-dachi

29.  Uderzenia: Shuto-gammen-uchi, shuto-hizo-uchi, shuto-uchi-uchi, Tettsui-oroshi-uchi, tettsui-gammen-uchi (komi-kame), tettsui-hizo-uchi, tettsui-yoko-uchi

30.  Bloki: shuto-mawashi-uke, seiken-uchi-uke/seiken-gedan-barai

31.  Kopnięcia: kansetsu-geri, yoko-geri, yoko-kage

32.  Techniki oddychania (kokyu-ho): ibuki


    Ido-geiko: (poruszanie)

33.  Kokutsu-dachi + shuto-mawashi-uke - mae-ni, sagari, mawate

34.  Unsoku oi-ashi, okuri-ashi w kumite-no-kamae (pozycja walki): z pojedynczymi technikami ręcznymi i nożnymi


Kata: Taikyoku III, Pinian I

Sprawność fizyczna:

35.  Gibkość: w siadzie prostym dosięgnąć głową do wyprostowanych kolan

36.  Skłony brzucha leżąc x 35, wznosy tułowia leżąc x 35, przysiady z wyskokiem x 30, ugięcia ramion (pompki) x 20

37.  Gimnastyka: przerzut bokiem - “gwiazda”


Samoobrona:

38.  Uwalnianie z duszenia z przodu i tyłu

Kumite - zasady walki jak dla juniorów - Ju-kumite 5 x 30s.

 

 

PAS ŻÓŁTY 6/1 i 6/2 KYU

 Opanowanie techniki z zakresu powyższych kyu oraz znajomość poniższych
Technika:
    Kihon-geiko: (podstawy techniczne)

39.  Pozycje: tei-kokutsu-dachi, enoji-dachi, kake-dachi

40.  Uderzenia: nukite, shotei, koken-uchi, seiken-kagi-uchi, morote-tsuki

41.  Bloki: morote-uke, mae-mawashi-uke

42.  Kopnięcia: uchi-mawashi-kage, soto-mawashi-kage, ushiro-geri


    Ido-geiko: (poruszanie)

43.  Zenkutsu-dachi poruszanie: mae-ni, sagari, ura, kaiten z technikami tsuki i uke

44.  Zenkutsu-dachi - kopnięcie + tsuki

45.  Zenkutsu-dachi - uke + gyaku-tsuki

46.  Zenkutsu-dachi - enkai gyaku-zuki


Kata: Pinian II, Juji-kata

Sprawność fizyczna:

47.  Gibkość: w siedzeniu w rozkroku dosięgnąć głową do podłoża

48.  Siła: skłony brzucha leżąc x 40, wznosy tułowia leżąc x 40, przysiady z wyskokiem x 30, ugięcia ramion (pompki) x 20

49.  Stanie na rękach z asekuracją partnera - 30s.


Samoobrona:

50.  Uwalnianie z chwytu za gi

Kumite: Ju-kumite 7 x 30s.

 

 

PAS ŻÓŁTY Z ZIELONĄ BELKĄ 5/1 i 5/2 KYU

 Opanowanie techniki z zakresu powyższych kyu oraz znajomość poniższych
Technika:
    Kihon-geiko: (podstawy techniczne)

51.  Uderzenia: Hiji-jodan-ate, hiji-age-ate, hiji-oroshi

52.  Bloki: juji-uke, haito-uke, hiji-uke

53.  Kopnięcia: ura-mawashi-geri


    Ido-geiko: (poruszanie)

54.  W pozycjach zenkutsu-dachi, kokutsu-dachi, kiba-dachi, sanchin-dachi z kombinacjami technik typu blok + uderzenie, kopniecie + uderzenie

55.  Poruszanie: w kumite-no-kamae (pozycja walki) - unsoku: oi-ashi, okuri-ashi, noki-ashi, hiraki-ashi z kombinacjami technik


Kata: Pinian III, Juji-kata: z pojedynczą techniką uke, uchi, keri

Samoobrona:

56.  Uwalnianie z obchwytu tyłem


Sprawność fizyczna:

57.  Gibkość: W staniu skłon w przód i dosięgnąć dłońmi do podłoża

58.  Siła: skłony brzucha leżąc x 40, wznosy tułowia leżąc x 40, przysiady z wyskokiem x 35, ugięcia ramion (pompki) x 20

59.  Stanie na rękach z asekuracją partnera - 40s

Kumite: Ju-kumite 5x 60s.

 

 

PAS ZIELONY 4/1 i 4/2 KYU

 Opanowanie techniki z zakresu powyższych kyu oraz znajomość poniższych
Technika:
    Kihon-geiko: (podstawy techniczne)

60.  Uderzenia: koken-uchi, haito-uchi

61.  Bloki: koken-uke, shotei-uke

62.  Kopnięcia: ushiro-mawashi-geri


    Ido-geiko: (poruszanie)

63.  W zenkutsu-dachi w przód (mae-ni), w tył (sagari), obrót (mawate), ura (odwrotnie), kaiten (obrotowo) z kombinacjami technik

64.  Łączenie kilku pozycji z technikami np
- kokutsu-dachi shuto-mawashi-uke + zenkutsu-dachi + gyaku-zuki
- zenkutsu-dachi + oi-zuki + tei-kokutsu-dachi + shotei-uke + enoji-dachi + gyaku-zuki


Kata: Pinian IV, Juji-kata wykonane na dwie strony z zadanymi technikami: uke + gyaku-tsuki
    Kata bunkai Pinian I-IV
Samoobrona:

65.  Uwalnianie z obchwytu przodem


Sprawność fizyczna:

66.  Gibkość: wykonanie tzw. szpagatu

67.  Siła: skłony brzucha leżąc x 45, wznosy tułowia leżąc x 45, przysiady z wyskokiem x 40, ugięcia ramion (pompki) x 25

68.  Stanie na rękach z asekuracją partnera - 50s.

Kumite: Ju-kumite 6 x 60s.

 

 

PAS ZIELONY Z BRĄZOWĄ BELKĄ 3/1 i 3/2 KYU

 Opanowanie techniki z zakresu powyższych kyu oraz znajomość poniższych
Technika:
    Ido-geiko: (poruszanie)

69.  W zenkutsu-dachi i kokutsu-dachi w przód (mae-ni), w tył (sagari), obrót (mawate), ura (odwrotnie), kaiten (obrotowo) z kombinacjami technik


Kata: Gekisai-dai, Juji-kata w pozycji kokutsu-dachi, kumite-no-kamae
    Bunkai kata: Pinian I-IV
Samoobrona:

70.  Uwalnianie z duszenia


Sprawność fizyczna:

o    Siła: skłony brzucha leżąc x 50, wznosy tułowia leżąc x 50, przysiady z wyskokiem x 40, ugięcia ramion (pompki) x 30

o    Gimnastyka: stanie na rękach z asekuracją partnera - 50s.

Kumite: Ju-kumite 7 x 60s.

 

 

PAS BRĄZOWY 2/1 KYU

 Opanowanie techniki z zakresu powyższych kyu oraz znajomość poniższych
Technika:

73.  Znajomość technik i nazewnictwa technik zastosowanych w kata Pinian

74.  Poruszanie w pozycji walki z kombinacją technik


Kata:Pinian V
    Bunkai: kata Pinian I-V
Sprawność fizyczna:

75.  Siła: skłony brzucha leżąc x 60, wznosy tułowia leżąc x 60, przysiady z wyskokiem x 50, ugięcia ramion (pompki) x 35

76.  Gimnastyka: stanie na rękach z asekuracją partnera - 60s.

Kumite: Ju-kumite 8 x 60s.

 

 

PAS BRĄZOWY Z CZARNĄ BELKĄ 1/1 KYU

Opanowanie techniki z zakresu powyższych kyu oraz znajomość poniższych

77.  Znajomość i zastosowanie technik oraz nazewnictwa w kata do 1kyu włącznie


Kata:Gekisai-sho, Yantsu
    Bunkai kata Pinian I-V
Sprawność fizyczna:

o    Siła: skłony brzucha leżąc x 70, wznosy tułowia leżąc x 70, przysiady z wyskokiem x 60, ugięcia ramion (pompki) x 40

o    Gimnastyka: stanie na rękach z asekuracją partnera - 60s.


Kumite: Ju-kumite 10 x 60s.

 

Słownik japoński

2009-03-28

Słownik japoński


     

 

Liczebniki

Ichi - 1

Ni - 2

San - 3

Shi - 4 [(Yon)wym.Si]

Go - 5

Roku - 6

Shichi - 7(wym. Sici)

Hachi - 8

Ku - 9

Ju - 10(wym.Dziu)


 

Strefy

głowa + szyja - Jodan
tułów - Chudan
poniżej - Gedan


 

Strony
w lewo - Hidari
w prawo - Migi



Kierunki
z zewnątrz - Soto
od wewnątrz - Uchi
w przód - Mae
w bok - Yoko
w tył - Ushiro
w górę - Age
w dół - Oroshi
okrężnie - Mawashi
odwrotnie - Ura
obrót - Mawatte
powrót - Naura


 

Nazwy elementów i technik


Seiken - pięść
Uraken - odwrócona pięść
Tettsui - pięść “młot”
Ryutoken - pięść “głowa smoka”
Hiraken - półzaciśnięta pięść
Hitosashiyubi ipponken - pięść wskazującego palca
Nakayubi ipponken - pięść środkowego palca
Oyayubi ipponken - pięść kciuka
Nihonken - pięść wskazującego i środkowego palca
Nukite - ręka włócznia
Shuto - kant dłoni zewnętrzny
Haito - kant dłoni wewnętrzny
Shotei - podstawa dłoni
Koken - Przegub
Toho - ręka “hak”
Keiko - ręka “dziób ptaka”
Kote - przedramię
Hira-Kote - górna powierzchnia przedramienia
Ura-Kote - dolna (odwrotna) powierzchnia przedramienia
Omote-Kote - boczna powierzchnia przedramienia
Hiji - łokieć
Sokto - kant stopy zewnętrzny
Teisoku - sklepienie stopy
Chusoku - poduszka stopy
Haisoku - podbicie stopy
Kakato - pięta
Sune - goleń
Hiza - kolano
Kaji - udo
Atama - głowa


Techniki (Waza)

pozycje nóg - Tachi (w złożeniu Dachi)

pozycje rąk - Kamaete

bloki - Uke

uderzenia - Uchi

pchnięcia - Tsuki

krycia - Tensho

pchnięcia - Keri (w złożeniu Geri)

podcięcia - Kari

kontrataki - Kosaho

kombinacje - Renraku

uniki - Ryusui

pady i przewroty - Ukemi

rzuty - Nage

ulubione techniki - Tokui


Metody ćwiczeń

Kumite - walka

Ippon Kumite - walka na jeden krok

Sanbon Kumite - walka na trzy kroki

Gohon Kumite - walka na pięć kroków

Jiyu Kumite - umowna wolna walka

“Kyokushinkai” Kumite - układy walki formalnej


Słownik

Ago - podbródek
Ashi - noga
Bushido - kodeks postępowania samurajów
Chikara - siła
Chimei - cios śmiertelny
Chi-Mei - technika efektywna
Choshi - trening
Chui - upomnienie
Dan - stopień mistrzowski
Dai - wielki (z założenia)
Deshi - uczeń
Dojo - świątynia, sala ćwiczeń
Embusen - linie poruszania się w kata
Encho - przedłużenie czasu w walce
Fumi-kiri - kopnięcie tnące
Fumi-komi - kopnięcie miażdżące, opadające
Ganmen - skroń
Gyaku - przeciwnie
Hajime - początek, zaczynać
Hiza - kolano
Hizo - żebra
Ibuki - oddychanie respirujące
Ippon - pełny punkt w walce sportowej
Juji - krzyż
Karatega - kimono do karate
Kake - zahaczyć
Kiai - paraliżujący okrzyk
Keage - kopnięcie prostą nogą
Kata - ćwiczenia formalne, kształt
Katsu - jap. metoda reanimacji
Kihon - podstawowe ćwicz.
Kanku - symbol odwagi, słońca
Kyu - stopień szkoleniowy
Kyoku - biegun, ekstremum, granica
Kiba - pozycja jeźdźca
Kumite - walka

Kin - krocze
Kubi - szyja
Makiwara - jap. przyrząd do ćwiczeń
Morote - obie ręce
Maita - poddaje się
Matte - przerwać, puścić
Neko - kot
Ne-waza - techniki walki na leżąco
Nogare I, II - oddychanie tonujące
Obi - pas
Osu - tak, pozdrowienie
Oi - zgodnie, normalnie
Rei - ukłon
Sanchin - trójkąt sił
Shiko - pozycja zapaśnika Sumo
Shin - prawda
Shinden - świątynia
Sensei - mistrz, nauczyciel
Sempai - starszy rangą ,przełożony
Satori - oświecenie, pełne zrozumienie
Te - ręce
Tobi - skakać
Tameshi-wari - technika rozbijania twardych przedmiotów
Tsuru - żuraw
Tate - wysokość, podłużny
Waza-ari - pół punktu w walce turniejowej
Yasume - relaks
Yame - stop
Zazen, seiza - medytacja siedząca


Różne

Arigato - dziękuję
Ai-suru - kochać
Budo - sztuki wojenne
Bo-jutsu - sztuka walki kijem
Do - droga, kierunek myśli
Geta - tradycyjne sandały japońskie z drewna na dwóch klockach
Hai - tak
Jutsu - sztuka, umiejętność
Katana - miecz samurajski
Kebuki - japoński teatr
Kamikaze - boski wiatr
Kanjutsu - sztuka walki mieczem
Kusarigama - sierp i łańcuch
Kyudo - sztuka strzelania z łuku
Mu - nicość lub obojętność w Zen
Meijin - mistrz, który dostąpił stanu “satori”
Nippon - Japonia
Nunchaku - cep do ryżu, stosowany do walki przez wieśniaków
Sai - rytualny sztylet z Okinawy
Sayonara - pożegnanie
Shuriken - “gwiazdki” do rzucania
Taijutsu - sztuka walki ciałem
Tonfa - korba do mielenia ryżu
Tatami - tradycyjna mata japońska
Uchi-dechi - osobisty uczeń
Muso-Uchi - techniki naturalnej samoobrony
Chanoju - sztuka parzenia herbaty

Przysięga Dojo

2009-03-28

Przysiega Dojo


1.     Będziemy ćwiczyć nasze serca i ciała dla osiągnięcia pewnego, niewzruszonego ducha.

2.     Będziemy dążyć do prawdziwego opanowania sztuki karate, aby kiedyś nasze ciało i zmysły stały się doskonałe.

3.     Z głębokim zapałem będziemy starać się kultywować ducha samowyrzeczenia.

4.     Będziemy przestrzegać zasad grzeczności, poszanowania starszych oraz powstrzymywać się od gwałtowności.

5.     Będziemy spoglądać w górę ku prawdziwej mądrości i sile, porzucając inne pragnienia.

6.     Będziemy wierni naszym ideałom i nigdy nie zapomnimy o cnocie pokory.

7.     Przez całe życie, poprzez dyscyplinę karate, dążyć będziemy do poznania prawdziwego znaczenia drogi Kyokushin.

 

Przysięga DOJO po japońsku

1.     Hitotsu, ware ware wa, shinshin o renmashi kakko fubatsu no shingi o kiwameru koto.

2.     Hitotsu, ware ware wa, bu no shinzui o kiwame, ki ni hasshi, kan ni bin naru koto.

3.     Hitotsu, ware ware wa, shitsujitsu goken o mot-te, jiko no seishin o kanyo suru koto.

4.     Hitotsu, ware ware wa, reisetsu o omonji, chojo o keishi, sobo no furumai o tsutsushimu koto.

5.     Hitotsu, ware ware wa, shinbutsu o totobi, kenjo no bitoku o wasurezaru koto.

6.     Hitotsu, ware ware wa, chisei to tairyoku to o kojo sase, koto ni nozonde ayamatazaru koto.

Hitotsu, ware ware wa, shogai no shugyo o karate no michi ni tsuji, Kyokushin no michi o mat-to suru koto.

Osiem powodów…

2009-03-28

Osiem powodów, dla których dzieci powinny ćwiczyć karate

Samoobrona jest często pierwszym powodem, dla którego rodzice zapisują dzieci na karate. Powinien być ostatnim. Ta sztuka walki przede wszystkim jest katalizatorem dla ukształtowania u nastolatka pewności siebie, stanowczości, umiejętności dążenia do celu, spokoju i koncentracji.


 

 

STANOWCZOŚĆ l OPANOWANIE

Najpierw młody karateka staje twarzą w twarz z przeciwnikiem. Nowi uczniowie ustawiają się w parach i jeden ćwiczy opanowanie, podczas gdy drugi trenuje tradycyjny okrzyk bojowy i z bezpiecznego dystansu markuje uderzenie w kierunku twarzy partnera. Większość początkujących jest wtedy spięta. Wzdragają się przy każdym okrzyku. W miarę jak mijają tygodnie, uczą się stać spokojnie w obliczu takiego “zagrożenia”. Jest to znane jako zachowanie spokoju podczas burzy. Sztuki walki są praktycznym kursem w treningu stanowczości. Niektórzy psychiatrzy zalecili nawet ich trening pacjentom, którym brakuje stanowczości.

 

 

OSIĄGANIE CELÓW

Rodzice odkryją, że karate przyczynia się do rozwoju umiejętności zdobywania celów. Dobre dojo (klub) jest środowiskiem pozytywnych wzorców zachowań. Uczniowie pracują, by poprawić swoje umiejętności jak najlepiej potrafią. Znajdziesz tam dzieci w wieku sześciu, siedmiu lat, które zapamiętały setki ruchów. Albo matkę, która, przełamując stereotyp, trenuje razem z córką, lub też ważnego prawnika, który zrzuca swój trzyczęściowy garnitur i wkłada kimono, aby zgubić kilka kilogramów. Jest też fizycznie upośledzony osobnik, który poprzez trening sztuk walki pokonuje całe lub część swojego inwalidztwa. Sale sztuk walki są miejscami, gdzie zwyczajni ludzie stają się nadzwyczajni poprzez nadzwyczajną determinację. Dzieci obcujące z tego typu uporem w dążeniu do celu mają większą szansę ukształtowania tej cechy swojej osobowości.

 

 

 

 

POTRZEBA PRZYNALEŻNOŚCI

Wyraźną przewagą karate nad grami zespołowymi jest to, że każde dziecko może brać czynny udział w zajęciach, w przeciwieństwie do gier zespołowych, gdzie młodzieniec nie może się przebić lub kończy na ławce rezerwowych. Karate pozwala każdemu występować na najwyższym poziomie. Jest to sport wyraźnie indywidualny. A jednak może spełniać dziecięcą potrzebę przynależności do grupy. U uczniów rozwija się specjalne przywiązanie, które jest wzmocnione poprzez mistykę, która otacza karate. To sprzyja poczuciu bycia wyjątkowym i stanowienia części czegoś niezwykłego. Do poczucia, że należą do grupy praktykującej sztukę walki, dochodzi zabezpieczenie przeciwko wdaniu się dziecka w czynności negatywne.

 

 

KONCENTRACJA l NAUKA

Treningi karate mogą pomóc dzieciom uczyć się. “Oceny mojego syna uległy wspaniałej poprawie - mówi jedna z matek.-Syn miał trudności z czytaniem i myślę, że karate było czynnikiem pomagającym mu skoncentrować się w szkole”. Koncentracja jest niewątpliwie produktem ubocznym karate. “Tradycyjne kata jest lekcją samokontroli - powiada instruktor - kontrola fizyczna i psychiczna jest trudna ze względu na intensywność wymaganego skupienia. Utrzymywanie niskiej pozycji, pamiętanie każdego skomplikowanego ruchu i wykonywanie go z siłą wymaga wysiłku”.

 

 

 

 

STAWANIE SIĘ DOROSŁYM

“Karate oferuje jasne oceny rozwoju, których brakuje w innych nowoczesnych zajęciach - zauważa dr Ann Iryine z Instytutu Psychologii Nort Columbia - myślę, że rozpoczęcie treningu jest ważną częścią stawania się dorosłym. Karate ma oczywiste poziomy zaawansowania”. Odmiennie niż Mała Liga Baseballu czy liga piłki nożnej ten sukces może być osiągnięty na drodze indywidualnej pracy. Każde dziecko widzi rezultat swojego wysiłku. Nie jest on podkreślany ani osłabiany grupowym wysiłkiem. Wyższe stopnie są przyznawane w drodze zdawania formalnego testu przeprowadzanego w określonych odstępach czasu.

 

MEDYTACJA W RUCHU

Po dwóch lub trzech latach treningu dzieci mogą już wchodzić w stan medytacji podczas wykonywania kata. Chociaż uczą się ruchów tych form świadomie, w wyższych stadiach treningu kata są wykonywane podświadomie. To stwierdzenie odpowiada temu, co naukowcy uważają za przełączenie funkcji lewej na prawą półkulę mózgową. Mówi się, że lewa półkula mózgu jest odpowiedzialna za logiczną, świadomość “biurokratyczną stronę”, podczas gdy prawa jest uważana za bardziej twórczą i płynną. To może tłumaczyć tradycyjne powiązanie pomiędzy medytacją zen i sztukami walki. Karate na wyższym poziomie można więc porównać z medytacją w ruchu.

 

 

 

 

KORZYŚCI FIZYCZNE

Karate jest podobne do baletu ze względu na podobne wymagania względem koordynacji ruchowej. Zarówno górna jak i dolna część ciała musi wykonywać zawiłe, skoordynowane ruchy. “Zacząłem uczyć moje dziecko sztuk walki, gdy miało niecałe cztery lata -mówi psychiatra dr Jilbert Lewis - Rozwój neurologiczny w tym wieku jeszcze występuje i czuję, że lekcje karate, gimnastyki lub tańca są pomocne. ” Brak koordynacji ruchowej u dzieci może znaleźć najlepsze lekarstwo dla rozwinięcia równowagi i płynności ruchów właśnie w sztukach walki. Pojemność płuc jest również powiększana poprzez trening sztuk walki. Tętno w treningu kata w karate są porównywalne do występującego przy bieganiu. Maksymalne wartości tętna mogą być osiągnięte podczas walk treningowych.

 

 

NAPASTNICY

Osobnik znęcający się nad słabszymi z reguły ma niską samoocenę i potrzeba czucia się silnym powoduje, że szuka ona słabszych od siebie. Wyczuwa odznaki słabości jak niechęć do spojrzenia w oczy, zgarbiona postawa, przy zaczepce szybki oddech, łamiący się głos i niepewność w odpowiedziach. Przeciwnie do tego, co rodzice mogliby sądzić, trening sztuk walki nie przygotowuje dzieci na otwartą rozgrywkę z “zaczepiaczem”; raczej powoduje wygaszenie sygnałów prowokujących agresję. Sztuki walki uczą patrzeć przeciwnikowi w oczy. Sparing uczy kontroli oddechu. Praca nad pozycjami jest integralną częścią rozwijania równowagi, siły i szybkich przemieszczeń.


Kihon-kata-kumite

2009-03-28

Kihon


        Kihon to trening technik podstawowych. Gdyby karate ująć jako całość złożyłoby się na nią trzy nierozłączne, nawzajem przenikające się elementy: kihon, kata, kumite. Podobnie jak dom buduje się od fundamentów, nie zaś od komina, tak w karate, aby przejść do walki, która jest szczytem umiejętności, trzeba najpierw poznać podstawy. Mówi się, iż sercem karate jest walka, zaś sercem walki kihon, czyli techniki podstawowe.

        Na kihon składają się postawy (dachi), pozycje rąk (kamae-te), pchnięcia (tsuki), uderzenia (uchi), bloki (uke), nakrycia (tensho), kopnięcia (geri), techniki obrotowe (kaiten-waza), techniki z wyskoku (tobi-waza), podcięcia (kari), rzuty (nage).
        Podstawy i pozycje karate różnią się od tych jakich używamy w życiu codziennym. Są określone przez możliwości jakie zawiera dana technika i są ściśle uzależnione od jej wymagań. Wiele klasycznych postaw używanych w treningu przeznaczonych jest do budowania siły nóg i dolnych partii ciała. Warto nadmienić, iż większość klasycznych postaw stosowanych w kihon nie nadaje się praktycznie do walki. W kumite używa się tylko postaw najmocniejszych, tych, które zapewniają maksymalna równowagę i pozwalają na szybkie poruszanie się.

        Pięść stanowi najważniejszą powierzchnię uderzeniową w japońskim karate. Wielką wagę należy przykładać do nauki prawidłowego zaciskania pięści. Nieprawidłowo zaciśnięta pięść, grozi uszkodzeniem ręki podczas uderzania w worek czy w walce. Charakterystyczną cechą karate jest używanie nóg, jako środka walki, które są dużo silniejsze od ramienia. Przyjmuje się, iż noga posiada trzy razy większą moc niż ramię. Początkujący tracą często równowagę w trakcie pierwszych kopnięć. Trzy klucze do zachowania równowagi to: utrzymanie środka ciężkości w osi ciała, właściwy balans biodrami, wykonywanie kopnięć z dużą szybkością, z jednoczesnym cofnięciem nogi natychmiast po wykonaniu ataku.

        Karateka musi troszczyć się o swoje ciało, gdyż staje się ono dla niego środkiem walki. A metodą, która zmienia pięści i stopy w środeki walki jest właśnie kihon.

Kata


        Kata to z góry przygotowane formy demonstrowania ataku, obrony i kontrataku. Mas. Oyama twierdził, ze aby zrozumieć kata trzeba myśleć o karate jako o swego rodzaju języku. Techniki karate interpretować można jako litery alfabetu, kata będą odpowiednikiem wyrazów i zdań, kumite będzie analogiczne do rozmowy.


        Wszystkie style karate, zarówno chińskie, jak i japońskie zawierają kata jako  część treningu. W niektórych stylach liczba kata dochodzi do 50 (Shotokan), w niektórych ok. 15 (Kyokushin, Goju-ryu).
        Trzeba tu wspomnieć o jednym z głównych motywów stworzenia ćwiczeń formalnych - kata, pozwalających na wykonanie technik w ruchu w pełnej formie i sile. Otóż w karate, w odróżnieniu od judo, tylko niewiele technik może być zademonstrowanych z pełną siłą, bez obawy fizycznego uszkodzenia partnera - kata pozwalają wypełnić ta lukę.

        W kata ćwiczący zmuszony jest stosować bardzo wiele różnych postaw i technik, pozwalających na osiągnięcie dużego stopnia zaawansowania w ich wykonywaniu  i wszechstronności.
        W kata ćwiczący powinien opanować elastyczność technik i postaw. Niektóre z ćwiczeń formalnych są proste i krótkie, inne długie i bardziej skomplikowane. Niektóre kata są przeznaczone do doskonalenia szybkości inne do podkreślania i ćwiczenia specjalnych metod oddychania.
        Trzeba pamiętać, iż kata są wyrazem sztuki karate-do, bez których karate byłoby tylko wydajną metodą walki. Początkowo kata należy ćwiczyć wolno, bez siły, aż do osiągnięcia wzorowej poprawności. Gdy osiągniemy ten stan stopniowo zwiększamy siłę każdej techniki, równocześnie zmniejszając czas wykonywania poszczególnych technik, a tym samym całego kata.

Kumite


        Pierwotnie walka w karate była konfrontacją na śmierć i życie, takie były bowiem realia w których karate powstało i takie życiowe potrzeby przed nim stawiano. Nie było więc w tej walce żadnych ograniczeń typu strefy wyłączone z ataku, zakazanych uderzeń czy markowania ciosów i wydaje się to być naturalne, jeśli zważyć, iż napastnik, przed którym bronił się adept karate musiał być co najmniej skutecznie obezwładniony aby swojego ataku dalej nie kontynuował.

        Stare sztuki walki pozostały na arenie, lecz w nowej szacie. Ze staro japońskiego ju-jitsu powstało judo, z walki samurajskim mieczem ken-jitsu narodziło się kendo, z karate-jitsu -karate-do. Naczelną myślą przy przepełnieniu tych dyscyplin duchem Zen, było stworzenie płaszczyzny sztuki dla praktyki powyższych metod walki. Walka stała się inna. Już nie dewastacja, ale bezpieczeństwo przeciwnika stało się naczelnym motywem przy ustalaniu zasad konfrontacji. W judo pojawiła się mata, w kendo ostra katana została zastąpiona bambusowym shinai. A karate? Problem właściwie pozostaje właściwie otwarty do dnia dzisiejszego.

        Różnie wygląda dziś konfrontacja w poszczególnych stylach karate. Albo dopuszcza się ataki na głowę i szyję, zakładając jednak, iż uderzenia nie powinny dochodzić do ciała przeciwnika, ale muszą być precyzyjnie zatrzymane przed celem (Shotokan), albo stosuje się ochraniacze na tyłów, dopuszczając uderzenia i kopnięcia, a głowę wyłącza się jako cel ataku (Tea Kwon-do) czy też ubiera się walczących w plastikowe hełmy, rękawice i protektory, dopuszczając atak na głowę i korpus, ręką i nogą z pełnym kontaktem (Full-contakt karate).

        A jak wygląda walka w kyokushin karate?
Jiyu-kumite (wolna walka) jest najbardziej zaawansowaną formą karate. Twarz, szyja kręgosłup, genitalia, stawy są wyłączone jako cel ataku. Jest to logiczne, jeśli zważyć, iż w Kyokushin stosuje się - na odpowiednim szczeblu przygotowania - pełny kontakt, bez wykorzystywania ochraniaczy.

 

        Istnieje duża różnica między walką Budo Karate a zawodami sportowymi. W praktyce okazuje się, że zawodnik osiągający sukcesy sportowe niekoniecznie musi być dobry w wolnej walce. Nie należy zapominać, że powinno się dążyć do szczytu umiejętności w karate, którym jest walka Budo Karate, a także doskonałość pozwalająca na walkę, niezależnie od rodzajów przepisów. W swej fizycznej manifestacji karate jest przede wszystkim systemem bez broni, a wysoki stopień doskonałości w wolnej walce jest tutaj podstawowym celem. Bez rozwoju tych umiejętności karate staje się zaledwie walką z cieniem lub tańcem. Dokładne zrozumienie podstawowych technik i precyzyjne opanowani kata, są niezbędne przed przystąpieniem do walki -umożliwiają bowiem doskonałą kontrolę ruchów ciała i zachowanie równowagi podczas wykonywania technik. Należy rozwijać u ćwiczących niezwykle potrzebne zrozumienie zasad treningu (czasowania) i zachowania dystansu oraz kontroli siły, szybkości i dokładności technik. Oto co mówiło o Jiyu-kumite M. Oyama:
,,Karateka musi zdawać sobie sprawę, że wchodzi teraz w najtrudniejszą fazę treningu i musi być zdolny do skupienia swej uwagi na wielu aspektach -w tym samym czasie.
Na przykład musi być zawsze świadomy najbardziej drobiazgowych szczegółów dotyczących przeciwnika: jego sposobu oddychania, stylu ataku i obrony, jego równowagi, szybkości ruchów i momentów, kiedy jest najbardziej odsłonięty i zabezpieczony przed ciosem. Oczywiście w tym samym czasie trzeba się koncentrować nad własnym planem obrony i ataku. W Kyokushin Karate dużą wagę przyjmuje się do umiejętności przyjmowania ciosów i zadawania ich z maksymalną siłą, nie przywiązuje się wagi do finezji technicznych wychodzących z poglądu, że w walce realnej są one nie skuteczne…”

Artykuły: